Zoeken
  • ihooijmans

Blog van een ouder

Als je op vrijdag 13 maart televisie kijkt, vraag je je af waarom de Nederlandse scholen nog open blijven. Als een van de weinige landen in Europa lijkt Nederland een afwijkende koers te varen. Zondag 15 maart komt dan toch nog het bericht: morgen geen school en gesloten tot 6 april. Alles behalve onterecht, maar toch een heftig bericht. Ouders thuiswerken en kinderen geen school. In ons leven is een dergelijk besluit nog nooit genomen. Hoe gaat zo'n periode van op elkaars lip zitten verlopen?

Normaal gesproken kan een woensdag- of vrijdagmiddag al lang duren; klieren van verveling. Nu is er helemaal weinig afleiding, want alle leuke afspraken en uitjes zijn uit de agenda in verband met de corona maatregelen. Na twee dagen vragen we ons af hoe we dit nog drie weken gaan volhouden. De motivatie wordt steeds minder. De uitspraak: 'Ja, de juf gaat dit echt allemaal nakijken, dus doe maar goed je best', wordt naarmate de tijd vordert steeds ongeloofwaardiger. Op school wordt er een moord gedaan voor een sticker of een gel-pen. Hier thuis kunnen we een hele doos gel-pennen in het vooruitzicht stellen, maar er wordt geen som extra door gemaakt. 

Na verloop van tijd beginnen we er echter aan te wennen. Het gaat een stuk beter. Zo nu en dan gaat het zelfs verbazingwekkend goed. Alhoewel 'de juf toch echt een stuk beter is', is de rust wedergekeerd en vermaken we ons prima. We merken dat er ook een hoop positieve aspecten zijn bij deze verplichte opsluiting thuis. Iedere ochtend spelen we buiten in de tuin en om energie kwijt te kunnen wordt een oud matras in de huiskamer goed misbruikt. Via sociale media krijgen we eerder teveel dan te weinig tips om de tijd door te brengen en we worden overstelpt met leuke e-books en luisterboeken. Het gezin wordt herontdekt; je eigen broertje is toch eigenlijk best heel leuk om mee te spelen.  Sneu, kinderpartijtjes waar een jaar naar uitgekeken is, gaan niet door. Althans, niet nu. Jammer, maar we maken er thuis een mini feestje van en dat is toch eigenlijk ook best leuk.

We krijgen een nog groter respect voor de docenten, die zich van de ene op de andere dag een andere manier van lesgeven hebben moeten eigen maken. Zonder direct contact met de leerlingen en met de uitdagingen van een nieuw digitaal platform. Nu we het ineens zelf moeten doen, snappen we niet hoe het überhaupt mogelijk is om een klas met meer dan 20 leerlingen stil te houden en een opdracht te laten uitvoeren...

Gelukkig zijn we gezegend met een kind dat schoolwerk doorgaans erg leuk vindt.  Toch gaat niet iedere dag even goed. Bij het delen van de problemen met de juf, geeft ze aan dat het op normale schooldagen ook wel eens helemaal anders gaat dan gepland. Op het moment dat de kinderen huilend op de grond liggen, is het een schrale troost. 's Avonds op de bank kijken we toch, vaker wel dan niet, tevreden terug op een geslaagde dag. 

Bijna iedereen in de wereld zal gedurende deze periode een heel ander leven hebben dan normaal. Het is natuurlijk jammer dat we op een stralende dag niet naar het strand kunnen, het bos verlaten is, de musea leeg en de terrassen verlaten. Er zijn echter ook momenten dat we kunnen genieten van dit andere leven en trots zijn op de flexibiliteit waarmee we hier met zijn allen mee omgaan.

0 keer bekeken

015 - 2120628

Koningsplein 83, 2611 XG, Delft

©2020 Delftsche Schoolvereeniging